Zobaczymy za rok, co poniższej listy zostanie zrealizowane. Oto moje postanowiena na trwający już 2012 rok.

TOP 10

1. Python, nauka i rozwój
2. SPINNING STAR 2
3. Moja własna książka o XHTML i CSS3
4. Więcej deski niż rok wcześniej
5. Co najmniej 1 wpis tygodniowo na blogu
6. Chorwacja w wakacje
7. Nowe portfolio
8. Więcej czasu dla bliskich i znajomych
9. Przybranie 5 kilogramów
10. Kredyt hipoteczny

Plany bardzo ambitne i jak najbardziej realne. Wykonanie przynajmniej pięciu z mojej listy, oznacza dobry rok, ośmiu – bardzo dobry, a wszystkie – REWELACYJNY!

Główne zmiany w panelu wprowadza nawigacja, zarówno pozioma jak i pionowa. Górny pasek jest węższy, a do tego grupuje kilka funkcjonalności niższego poziomu, jak liczba dostępnych aktualizacji, komentarzy czy dodawanie nowych elementów. Dostęp do ustawień użytkownika, podgląd wpisu i przejście do naszego bloga pozostało bez zmian.

Pasek nawigacyjny z lewej strony zmienił jedynie wygląd. Dalej działa jak akordeon z rozwijanymi opcjami drugiego poziomu z prawej strony. Pozostało zwinięcie menu do szerokości kilkunastu pikseli oraz prezentowanie komuniktów w formie liczbowej.

Podczas dodwania i edycji wpisu, media dodajemy jednym przyciskiem. Nie pamiętam, czy skrypt Press This był obecny we wczesniejszej wersji, ale konwerter tagów i kategorii, prawdopodobnie tak. Większych zmian nie zauważyłem.

Omawiane komentarze nie wnoszą żadnej wartości do dyskusji, co więcej łącza przy takich komentarzach mają atrybut rel="nofollow", który znaleziony przez roboty zostanie pominięty. Zatem promocja strony w ten sposób nie wpływa na wzrost PageRank czy wagi innych parametrów SEO.

Komentarze typu “Fajna strona, zobacz moją…” albo “Podoba mi się ten tekst, napisz kolejny…” i wiele innych to najpewniej automaty. WordPress jako najpopularniejszy silnik blogowy, może być łatwo oszukany przez bardziej zdolnych programistów albo rzesze nastolatków o nieograniczonych czasie.

Tak czy inaczej nie toleruję takich komentarzy. Wolę brak komentarzy pod wpisem i niż masę bezcelowych słów pomiędzy, którymi ginie prawdziwy głos czytelników.

Panel administracyjny został usprawniony. Lżejszy interfejs użytkownika, pomoc kontekstowa, poprawione aktualizacje. Pojawiły się także nowe funkcjonalności, jak custom menu i custom post type. Pierwsza pozwala na budowanie własnego menu dla bloga. Drugie umożliwia stworzenie zupełnie nowych kategorii treści na blogu.

Pomimo wszystkich usprawnień zalecane jest wykonanie kopii zapasowej wszystkich danych.

Systematyczne aktualizacje i wysoka jakość wpisów to najczęstsze problemy z jakimi spotykają się zmagają się początkujący blogerzy. Jednak nie rzadko te same przyczyny dotyczą doświadczonych edytorów. W większości przypadków historia wygląda podobnie.

Nie bez znaczenia jest sposób w jaki założymy naszego bloga, ale w tym przypadku jest to kwestia drugorzędna. Ważniejsze jest to, co robimy na starcie. Kilka lub kilkanaście wpisów w ciągu miesiąca to standard. Często odpowiadamy na komentarze użytkowników. Gorzej jeśli wraz z upływem czasu nasz zapał i entuzjazm przemijają.

Jeszcze trudniej bywa w przypadku blogów technicznych, których jest dużo mniej niż codziennej publicystyki i rozważań nad problemami współczesnego świata. Tematyka techniczna jest na tyle specyficzna, że czasami zwięzłe i jasne przekazanie informacji jest niełatwe. Jednak również tutaj konieczna jest systematyczność i zaangażowanie. Jeżeli spełnimy powyższe warunki to nasz blog będzie regularnie odwiedzany.

Jeżeli prawdziwa osoba chce zostawić odpowiedź po przeczytaniu naszego wpisu, powinno się to odbyć jak naprościej. Wystarczające będą podpis, treść komentarza oraz adres email, który nie będzie publikowany. Co jednak z robotami, dla których podanie takich danych jest banalną czynnością?

Nie możemy wymagać rejestracji użytkowników, a potem logowania tylko dla komentowania wpisów. Po pierwsze zniechęci to osoby czytające nasze teksty. Po drugie roboty mogą równie łatwo założyć fikcyjne konto, aby dalej atakować nas spamem.

Rozwiązaniem może być dla nas wtyczka Spam Karma 2, która sprawdza wiele dróg, jakimi krąży spam. Proces instalacji i włączenia przebiega bezproblemowo, nawet w najnowszej wersji WordPress 2.7 Coltrane. W panelu administracyjnym możemy zmienić paramety dostępnych filtrów antyspamowych.

Innym rozwiązaniem jest wtyczka Akismet, dostępna w WordPress od samego początku. Jednak do jej prawidłowego działania niezbędny jest unikalny API key, który otrzymamy po założeniu konta na stronie WordPress.

Osobiście używam Span Karma 2, ale nie wątpię, że Akismet byłby równie skuteczny.

Pobranie nowej wersji nie sprawia żadnych problemów. Podobnie jak, scalenie czy zastąpienie plików. Do pełni szczęścia brakuje jeszcze uaktualnienia bazy danych, które powinno także przebiec bez zakłóceń. Jeszcze logowanie do systemu i naszym oczom ukazuje się nowy interfejs. Zmiany równie poważne, że początkowe ogarnięcie całości jest niemożliwe. Polecam obejrzenie wideo, które promuje nowy WordPress 2.7 “Coltrane”.

Zmiany

O razu widać nowy interfejs, który według twórców powinien zachwycać użytkownika. Takie zmiany zawsze są dyskusyjne, dlatego lepiej od razu skupmy się na wprowadzonych zmianach.

Górna belka nawigacyjna zamieniła się w kolumnę z lewej strony, a szerokość panelu przestała być ograniczana do 1024px. Dashboard można teraz konfigurować, a więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby zakładki z informacjami ustawić według osobistych preferencji. Większą przestrzeń w centralnej części można uzyskać przez zwinięcie menu nawigacyjnego.

Nowa zakładka z opcjami ekranu pozwala na łatwe włączenie i wyłączenie elementów pokazywanych właśnie w panelu. Bardzo użyteczna funkcjonalność.

Jeśli chodzi o pisanie i edytowanie wpisów to dostępny jest widok podstawowy i rozszerzony, a także zakładka szybkiej edycji. Innym wartym uwagi dodatkiem jest opcja przyklejania opublikowanego wpisu, który zawsze jako najnowszy pojawia się na stronie głównej.

Użytkownik ma teraz możliwość odpowiadania na komentarze bezpośrednio z panelu. Pozostałe opcje komentarzy pozostały bez zmian, chociaż zlikwidowano widok szczegółowy.

Aktualizacja samego systemu jest w pełni automatyczna, czyli można zapomnieć o ściganiu plików i przegrywaniu na serwer co kilka miesięcy. Pojawił się, także plugin manager, który pozwala na łatwe znalezienie interesujących dodatków, ich instalacje oraz aktywację.

Podsumowanie

Trzeba przyznać, że zmiany są znaczące, choć moim zdaniem nie wszystkie były konieczne. Zaokrąglone rogi, stylizowane pola formularzy i zastosowanie ikonek zmieniły cały interfejs. Wiem, że dla niektórych interfejs oferowany przez Mac OS X jest najlepszy na świecie, ale próba jego przeniesienia do aplikacji internetowej, musi zakończyć się niepowodzeniem.

Użytkownicy Firefoxa, Konquerora czy Safari zobaczą wszystko co przygotował dla nich zespół WordPress. Autorzy zmian wykorzystali takie deklaracje CSS, które nie są w pełni obsługiwane przez wszystkie przeglądarki. Mowa dokładnie o border-radius, zaproponowanym w CSS. Żadna wersja IE, ani nawet Opera 10, która pojawi się w 2009 roku nie obsługuje tej deklaracji.

Interfejs użytkownika powinien być intuicyjny i użyteczny, a zaokrąglone rogi nie mają na to żadnego wpływu. Równie dobrze można pisać posty na blogu w kwadratowych formularzach. Jest to szczególnie ważne w aplikacjach internetowych, gdzie wygląd elementów zależy od przeglądarki i systemu operacyjnego, a nie samych deklaracji CSS. Warto zastanowić się nad tym, kiedy w kolejnym projekcie zapragniemy zmienić kolor przycisku formularza lub inne elementy systemowe.

Zmiany jakie przynosi WordPress 2.7 “Coltrane” są nieuniknione. Można je tylko odłożyć w czasie, bo wraz z wykryciem krytycznego błędu w samym oprogramowaniu będzie to wręcz niezbędne.